Pazartesi, Eylül 26, 2011

Sensiz, tamı tamına üç ay...






Sensiz, tamı tamına üç ay…


Kimselerin inanamayacağı üç ay.
Benim için ölüm baş tacı ayrılık yok idi.
Daha bir kişi çıkmamıştı ki bizim birlikteliğimizin bir gün sona ereceğini söylesin.
Aşktan öte kara sevdaydı benimkisi.
Baştan diyeyim, her an aklımdasın, seni asla unutmadım, unutamam da.
Kimselerin katlanamadığı kokun bile burnumda tütüyor.
Sensiz içilen kahve haram diyordum.
Sen ellerin elindeyken, seninle olduğu kadar olmasa bile yine üç öğün kahvemi tas büyüklüğündeki fincanda keyifle içiyorum.
Üstüne gül koklamam sanıyordum, leblebi çekirdekle idare ediyorum.
Anlayacağın kör topal da olsa, sensiz de yaşayabiliyorum.
Ben hayatının tadı tuzuydum dediğini duyar gibiyim.
Neylersin bu ayrılığa katlanmak için tatlı ve tuzlu ile ihanete varmasa da ufak kaçamaklar yaşıyorum.
Yine de seninle geçirdiğim kırk yıla yakın zamandan hiç pişman değilim.
Kurtuldum diye sevinmiyorum, kaybettim diye yerinmiyorum…
Ve asla içmem demiyorum; asla yeniden!... asla!...

0 Comments:

Yorum Gönder

Links to this post:

Bağlantı Oluştur

<< Home