Cuma, Ekim 20, 2006

Güle güle Sıdıka teyze...

.
Bir ışığım daha söndü.

Güle güle değerli ve sevgili Sıdıka Su...


O güzel insanın güzel yoldaşı;
O'na yakışan, O'nu yaşatan.

Mor çiçekler üzgün.

Kendime verdiğim sözü tutamadım...
Çok üzgünüm...
Daha da çok kendime kızgın ve kırgınım...

İnsanın kendini affedememesi, ne zor.
.
.

0 Comments:

Yorum Gönder

Links to this post:

Bağlantı Oluştur

<< Home